Odstawienie od piersi, czyli jak pożegnać się z cycusiem

Dziś kilka słów o odstawieniu dziecka od piersi.

Coraz częściej słyszę (od Was) o nowej modzie, która zaleca mamom wyjazd na kilka dni, by odstawić dziecko od piersi. Chciałabym dziś obalić ten mit raz na zawsze ;)

 

Nie jest dobrze odstawiać dziecko od piersi nagle, z dnia na dzień. Takie próby kończą się odwrotnym efektem. Dziecko stęsknione za cycusiem chce nadrobić stracony czas z mamą i efektem wyjazdu nie jest udana próba odstawienia dziecka, a raczej błędne koło. Poza tym badania dowodzą, że nagłe odstawienie dziecka może wywołać u niego smutek, a nawet objawy depresji. Nie praktykujcie czegoś w stylu „cycuś się zepsuł i koniec”. Myśląc sercem mamy, myślę, że wyjazd i zostawienie dziecka samego jest nie w porządku zarówno dla dziecka jak i mamy. Dziecko nie tylko zostało odizolowane od cyca, ale również od mamy… Poza tym zazwyczaj i mama, czuje się w tej sytuacji niezręcznie. Tęskni za dzieckiem i w głębi duszy czuje się jak „terrorystka”, czy „zła mama”.

 

Odstawienie od piersi jest bardzo indywidualną sprawą dla mamy i dziecka. Niektóre kobiety są zmuszone zakończyć karmienie z dnia na dzień, przez sytuacje życiową, nagły powrót do pracy. Te mamy, które mogą sobie na to pozwolić odstawiają dzieci w ciągu dłuższego okresu czasu.

 

Kiedy odstawić dziecko od piersi? To bardzo indywidualna sprawa. WHO zaleca karmienie do 2 roku życia lub dłużej. Kobieta, która chce odstawić dziecko szybciej nie tylko ma do tego prawo, ale też nie powinno się kwestionować jej wyborów. Ważnym jest, by decyzja o odstawieniu była samodzielna i świadoma.

 

Odstawienie wczesne dziecka, lub rezygnacja z karmienia piersią już od początku, może być związana ważnymi okolicznościami. Pamiętajcie by nigdy takiej mamy nie krytykować. Może ona mieć ważny powód dla którego rezygnuje z naturalnego karmienia.

Niestety często bywam światkiem rozmów młodych mam-koleżanek. Czasem zbyt łatwo jedna mama ocenia drugą. Okazuje się, że dość łatwo ulegamy stereotypom i łatwo nam źle kogoś ocenić.

 

Kochane mamy, może dobrym przykładem będzie pacjentka, którą spotkałam na początku swojej drogi zawodowej:

 

Młoda mama ślicznej córeczki, z piersiami pełnymi mleka i dzieckiem, które mogłabym określić „ssak jakich mało” – odmówiła mi przystawienia dziecka do piersi po porodzie. Był to jeden z nocnych dyżurów. Rozmowa na temat zalet karmienia piersią nie zmieniła decyzji mamy o rezygnacji z karmienia. Po kilku godzinach dziewczynka została dokarmiona przeze mnie butelką, na wyraźną prośbę mamy. Gdy karmiłam dziewczynkę zauważyłam, że po policzkach mamy płyną łzy… Wtedy dowiedziałam się o tym, że mama ta, w młodości była molestowana przez swojego ojca i to psychiczne obciążenie jakie nosi w sercu nie pozwala jej na karmienie dziecka.

 

Czasem to nie mama, a dziecko rezygnuje z piersi. Każde dziecko jest na to gotowe w innym czasie. Według badań dzieci zazwyczaj odstawiają się same od piersi od 1, 5 roku do ok. 6 roku życia. Samo odstawienie się dziecka w pierwszym roku życia jest związane najczęściej z rozszerzaniem diety dziecka. Warto utrzymać karmienie piersią, przez co najmniej pierwszy rok życia dziecka. Pół roku to okres wyłącznego karmienia piersią, zgodnie z WHO. Następne pół roku to okres, kiedy mleko mamy stanowi podstawę żywienia dziecka a inne produkty są tylko dodatkiem.

 

Bardzo ważne, by mama pragnąca odstawić dziecko od piersi, pamiętała, że momenty nieprzyjemne dla malca, jak np: szczepienie, choroba, ząbkowanie itp. nie są najlepszym czasem na podjęcie takiej decyzji. Nie najlepszym pomysłem jest też odstawianie od piersi w lecie podczas upałów, gdyż mały organizm może mieć trudność, by poradzić sobie ze zmniejszoną ilością płynów.

 

Odstawienie od piersi to proces. Im dłużej trwa - tym lepiej.

 

Konsultanci laktacyjni doradzają, by zastępować sukcesywnie przynajmniej w tygodniowych odstępach jeden posiłek z piersi posiłkiem (po roku nie powinno być to mleko modyfikowane). Oznacza to że np. jeśli karmisz dziecko np. 3x w nocy, to co tydzień, a nawet dwa- jedno karmienie zastępujesz letnią wodą, czy herbatką. Czyli kiedy dziecko dopomina się piersi w nocy np. 3x -dostanie 1xherbatkę i 2x cyca przez pierwszy tydzień czy dwa… W kolejnym 2x herbatkę i w kolejnym 3x. Ważne by na ostatni tydzień, czyli na koniec odstawienia zostawic to karmienie, które twoim zdaniem jest dla dziecka najważniejsze. Np. kiedy zasypia na noc…lub karmienie poranne. Sama najlepiej to ocenisz. Mamy wiedzą najlepiej :)

 

Odstawienie nie jest łatwym zadaniem. Jest to trudne dla dziecka i trzeba mu okazać zrozumienie i cierpliwość. Raczej nie dobrze wracać do karmień, z których juz zrezygnowaliście, bo to może być niezrozumiałe dla malucha. Ale tu też należy zachować zdrowy rozsądek i obserwować dziecko – myślę ze to często indywidualna sprawa.

 

Nie odstawiajmy dziecka z piersi na butelkę. Po 6 miesiącu dziecko należy uczyć picia z kubeczka treningowego. Jeżeli odstawimy dziecko z piersi na butelkę, musimy się liczyć z tym, że zaraz potem będziemy musieli przejść przez proces odstawiania butelki.

 

Ważne też by mama nie spała w koszulach do karmienia i z dużym dekoltem. Najlepiej na ten czas zrezygnować z dekoltów, by ograniczyć dziecku dostęp do piersi.

 

Poza tym – bardzo ważne – mówcie do swoich dzieci, nawet tych najmniejszych. Należy tłumaczyć dziecku dlaczego nie dajesz mu piersi. Mów ciepłym i spokojnym głosem, okazuj mu ciepło i wsparcie.

 

W ciągu dnia, w chwili, kiedy dziecko domaga się piersi, zaproponuj mu jakąś ciekawą zabawę, czy posiłek. Warto też zmienić wasz rytm dnia. Zmiana pory spaceru, wprowadzenie nowych zabaw dobrze wpłynie na proces odstawienia.

 

Zazwyczaj najtrudniejsze jest rozstanie z karmieniem przed snem. Dzieci przyzwyczajone do usypiania przy piersi trzeba oswoić z nowym rytuałem wieczornym. Warto, by włączył się do niego tata i zaproponował malcowi relaksującą kąpiel, masaż, przytulanie, kołysanie w nosidle.

 

Odstawienie od piersi jest naturalnym procesem. Wcześniej, lub później każda mama i każde dziecko muszą przez to przejść. Nie jesteście osamotnieni w tym procesie. U mamy może również pojawić się poczucie żalu, smutku i straty. Odstawienie to również czas przemiany hormonalnej, dlatego mamy mogą mieć do czynienia z uczuciami wręcz depresyjnymi spowodowanymi nagłym obniżeniem się hormonów – prolaktyny i oksytocyny.

Dlatego spędzaj z dzieckiem dużo czasu, tul go i nie szczędź jemu ani sobie wzajemnej bliskości. Karmienie piersią to nie jedyna wasza intymna relacja. Dbajcie o inne, jak przytulanie, całuski, wygłupy, a to pomoże wam przezwyciężyć smutki związane z nową sytuacją.

 

Ważne by decyzja o odstawieniu malucha od piersi była TWOJĄ decyzją. Nieprofesjonalne rady znajomych i członków rodziny nie powinny być brane pod uwagę przez mamę podczas podejmowania decyzji o odstawieniu dziecka.

 

Przed odstawieniem dziecka od piersi dobrze jest, jeśli oboje rodzice porozmawiają o tym, co ich czeka. Kobieta powinna czuć wsparcie i zrozumienie bliskich osób.

04 maja 2017